Migotanie przedsionków jest najczęściej występującym zaburzeniem rytmu serca (arytmia).
Charakteryzuje się szybkim, niemiarowym biciem serca, często opisywanym przez pacjentów jako kołatania w klatce piersiowej. Napad migotania przedsionków może być spowodowany zaburzeniami elektrolitowymi (obniżeniem stężenia potasu i/lub magnezu we krwi), epizodem niedokrwienia mięśnia sercowego (np. zaostrzenie choroby wieńcowej), a także zaburzeniami niezwiązanymi bezpośrednio z układem sercowo- naczyniowym, na przykład nadczynnością tarczycy.

Objawy arytmii
Najczęściej zgłaszaną dolegliwością związaną z migotaniem przedsionków jest uczucie kołatania serca lub niemiarowego bicia serca.  Arytmii może towarzyszyć pogorszenie tolerancji wysiłku, uczucie braku tchu czy „zatykania” w klatce piersiowej. Napady migotania przedsionków mogą być przyczyną zawrotów głowy, omdleń a czasem krótkotrwałych utrat przytomności.

Czym grozi migotanie przedsionków?
Udar niedokrwienny mózgu to najpoważniejsze  powikłanie nieleczonego migotania przedsionków. Przyczyną niedokrwiennego udaru mózgu są skrzepliny powstające w czasie migotania przedsionków w lewym przedsionku serca. Mogą one urywać się z miejsca powstania i wędrować wraz z krwią do każdego narządu. W większości narządów niewielkie skrzepliny nie powodują widocznych następstw. Jednak mózg jest narządem niezwykle wrażliwym na zator nawet najmniejszą skrzepliną. Niedokrwienie fragmentu mózgu wywołuje upośledzenie funkcji za którą odpowiedzialny jest niedokrwiony obszar. Może to być upośledzenie mowy, kojarzenia, widzenia lub nawet niedowład połowy ciała. Wraz z wiekiem chorym na migotanie przedsionków zagrożenie to jest coraz większe.
Inną konsekwencją jest możliwość wystąpienia objawów niewydolności serca. Migotanie przedsionków obniża sprawność serca nawet o 30%.

Co to jest kardiowersja elektryczna?
Przywracanie prawidłowego rytmu serca czyli rytmu zatokowego nazywa się kardiowersją elektryczną. Jest to porażenie serca niewielką dawką prądu elektrycznego. Ponieważ zabieg jest bolesny wykonuje się go w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym. Znieczulenie przeprowadza anestezjolog i czuwa nad pacjentem przez cały zabieg. Zabieg generalnie jest bezpieczny i powikłania obserwowane są niezwykle rzadko.

Leczenie przeciwkrzepliwe
U pacjentów z migotaniem przedsionków, konieczne jest przewlekłe stosowanie leków przeciwkrzepliwych. Największą skuteczność wykazują doustne leki przeciwzakrzepowe.
Ich stosowanie wymaga kontroli stopnia zahamowania krzepnięcia. Oceny dokonuje się na podstawie wartości wskaźnika INR. Wartość tego wskaźnika powinna wynosić około 2,5 (za terapeutyczne uznaje się wartości pomiędzy 2,0-3,0).